De sui in cycnum metamorphosi
Metrum: Alcaicum systema
Nōn ūsitātā nec tenuī ferar
pennā bifōrmis per liquidum aethera
vātēs, neque in terrīs morābor
longius invidiāque māior
urbēs relinquam. Nōn ego, pauperum
sanguis parentum, nōn ego, quem vocās,
dīlecte Maecēnās, obībō
nec Stygiā cohibēbor undā.
Iam iam resīdunt crūribus asperae
pellēs et album mūtor in ālitem
superne nāscunturque lēvēs
per digitōs umerōsque plūmae.
Iam Daedalēō nōtior Īcarō
vīsam gementis lītora Bosphorī
Syrtēsque Gaetūlās canōrus
āles Hyperboreōsque campōs.
Mē Colchus et quī dissimulat metum
Mārsae cohortis Dācus et ultimī
nōscent Gelōnī, mē perītus
discet Hiber Rhodanīque pōtor.
Absint inānī fūnere naeniae
lūctūsque turpēs et querimōniae;
compesce clāmōrem ac sepulcrī
mitte supervacuōs honōrēs.