Metrum : strophe Alcaica
Vēlōx amoenum saepe Lucrētilem
mūtāt Lycaeō Faunus et igneam
dēfendit aestātem capellīs
ūsque meīs pluviōsque ventōs.
impūne tūtum per nemus arbutōs
quaerunt latentēs et thyma dēviae
olentis uxōrēs marītī
nec viridēs metuunt colubrās
nec Mārtiālēs haediliae lupōs,
utcumque dulcī, Tyndari, fistulā
vallēs et Ustīcae cubantis
lēvia personuēre saxa.
dī mē tuentur, dīs pietās mea
et Mūsa cordī est. Hīc tibi cōpia
mānābit ad plēnum benignō
rūris honōrum opulenta cornū;
hīc in reductā valle canīculae
vītābis aestūs et fide Tēïā
dīcēs labōrantēs in ūnō
Pēnelopēn vitreamque Circēn;
hīc innocentis pōcula Lesbiī
dūcēs sub umbrā, nec Semelēïus
cum Mārte cōnfundet Thyōneus
proelia, nec metuēs protervum
suspecta Cȳrum, nē male disparī
incontinentēs iniiciat manūs
et scindat haerentem corōnam
crīnibus immeritamque vestem.